صفحه اصلی 
خدمات ما جالب و خواندنی درفک،دیروز،امروز
خدمات ما جالب و خواندنی درفک،دیروز،امروز| درفک،دیروز،امروز |
|
|
| نویسنده مدیر | |
|
قله پرآوازة درفک (دلفک) علیرغم ارتفاع پائین تر از حد متعارف مرزهای صعود کوه نوردان ایرانی( که بیشتر اشتیاق به صعود بر روی قلل بلندتری مانند دماوند و علم کوه دارند) هنوز مورد استقبال خیل عظیمی از کوه دوستان و طبیعت گردان است. شهرت فراوان این قله هیچ ربطی به ارتفاع آن نسبت به سایر قلل ایران ندارد بلکه نسبت به برخی از قلل منطقه گیلان نیز کوتاه تر است. موقعیت جغرافیایی و اقلیم آن ، زیست بوم محیط، پیرامون و دامنه های گسترده آن از یک سوی تا کف رودخانه سفید رود از سوی دیگر تا اعماق جنگل ها، مراتع و کشت زارهای گیلان جلو آمده، چشم انداز بالا به پائین و جلگه به قله عظمت، شکوه و سترگی آن هم چون بیرقی عظیم به نماد گیلان تبدیل شده و رازهای تاریخی تبار و قومی که در تمام اعصار آنرا دژ مستحکم و پناه گاه احرار خود دانسته در سینه خود دارد، همه و همه بخشی از اشتهار این قله رؤیایی که هم چون سماموس، سبلان،دماوند و علم و دیگران متبادر به ذهن است می باشد.
استاد و محقق گرانقدر گیلانی جهانگیر سرتیپ پور در کتاب ارزشمند خود «نشانی هایی از گذشته های دور گیلان و مازندران در ص 166 خود اشاره دارد: مناطق کوهستانی تنکابن- رانکوه گیلان- دیلمان و امارلو روزگاری دراز سکونت گاه اقوامی مانند مردوس ها، آماردها ، کاسپی ها و سکاها قبل از حمله آریایی ها به فلات ایران در این سرزمین زندگی کرده اند، بوده است. دُربیک ها که خود شاخه ای از اقوان سکایی بوده اند در هزاره اول قبل از میلاد به ایران راه یافته اند که هنوز نام «دُربیک» به صورت «دُرفک» (Dorfak ) و دلفک در جانب مشرق سفید رود در منطقه ای که به نام (امارلو) خوانده می شود بر جای مانده است اطلاق می شود. به یکی از بلندترین ارتفاعات گیلان که در فرهنگ جغرافیایی به نام کوه درفک ثبت شده است. در همین بخش آمارلو در مجاورت درفک ناحیه ای که به نام «داماش» معروف است از بلوک «خورگام» محسوب می گردد. نام های (آماردلو) و (داماش)[1] که یادآور«آمرایوس » ، «آمورگس» و «داپی داماش» است و درفک که نام دربیک را متبادر به ذهن می نماید در کنار یکدیگر قرار گرفنه اند. (البته عده ای آنرا دلفک یا دال فگ می نامند. دال به گویش محلی یعنی عقاب و فک نیز در نزد گیلانی ها به لانه گفته می شود یعنی آشیانه یا لانه عقاب). کوه های مسیر تخت سلیمان تا درفک و شاه معلم روزگاری نه چندان دور جای جای آن بویژه مناطق جنگلی و خفیة آن پنهان گاه و آوردگاه مبارزان جنگلی و مأوای سلحشورانی مانند میرزا کوچک(یونس) بوده است. غم انگیز روزی بوده است که در تابستان سال 88 توسط اتومبیل به کاسه قله صعود نموده ایم! امروز از آن قله پرافتخار ما چه بر جای مانده است جاده ای که از رستم آباد و به طبع از هر کجای ایران با ماشین می توان بر فرازین درفک رفت! دیگر فرصت کوه پیمایی و صعود بر این قله گرفته شده وقتی از لبه های کاسه قله به اطراف می نگریم خطوطی وقیح و درهم ریخته از انواع جاده های آسفالته، شنی و خاکی ماشین رو تا دور دست های خط رأس شرق درفک و دامنه های شمالی و غربی و جنوبی دیده می شوند که جنگل ها و مراتع را در نور دیده اند جاده به جاده، شهرک سازی های جور واجور، مراتع فقیر و حقیر و بی علف ناشی از استفاده بیشتر از ظرفیت و خارج از فصل، جنگل هایی با درختان الکن شده ( بدون شاخه ) و روستاهایی که بیشتر به ییلاق تابستانه اقشار مرفه بدل شده، انقراض گونه های کم یاب گیاهی و جانوری و سرانجام زباله که تا درون کاسه در کنار قهوه خانه! نوک دهانه درفک به همراه چای، نوشابه های جور واجور و قلیان پیش رفته است! روزگاری که به چند دهه بر می گردد.اینجا مأوای پلنگ،خرس، گربه وحشی، بز و قوچ، گوزن و دهها حیوان دیگر بوده است که امروز به ندرت اثری از آنها بدست می آید . پرویز مشهدی |
