1)      اگر تازه کار هستید حتما سعی کنید دوچرخه سواران کوهستان دیگری که در نزدیکی شما هستند بشناسید. مطمئن باشید از این کار پشیمان نمی شوید.

2)      سرعت را متناسب با مسیر حرکت انتخاب کنید. سرعت زیاد یعنی احتمال گیر کردن چرخ جلو و به زمین افتادن شما، سرعت کم یعنی بروز مشکل در حفظ تعادل و ترمز زیاد یعنی افزایش احتمال از دست رفتن کنترل دوچرخه! پس سعی کنید ترکیب مناسبی از سرعت و متد حرکت را بر اساس مسیر به کار گیرید.

3)      وقتی تصمیم دارید از یک مانع طبیعی عبور کنید، حدود نیم متر قبل از آن چرخ جلو را طوری از زمین بلند کنید که 60 تا 70 درصد مانع را پشت سر بگذارد.

4)      بر خلاف تصور بسیاری چرخ جلو نقش مهمی در توقف دوچرخه دارد و چرخ عقب بیشتر یک عامل کنترلی است. البته باید بیاموزید که به درستی از ترمز جلو و عقب استفاده کنید. برای بهبود توانایی ترمزگیریتان در سطوح صاف تمرین کنید. مقادیر متفاوت فشار ترمز را امتحان کنید. تمرین کنید که با نگه داشتن وزن در جلو و وسط دوچرخه در مسیر مستقیم متوقف شود. همچنین سعی کنید با انتقال وزن به یک طرف در هنگام ترمز میزان فرار چرخ عقب به سمت مخالف را تجربه کرده و به ذهن بسپارید. همچنین سعی کنید با ترمز جلو به اندازه کافی تمرین کنید. این کار برای جلوگیری از افتادن از جلو در هنگام ترمز گیری در کوهستان ضروری است. حالا استفاده ترکیبی از ترمزها را شروع کنید. هروقت احساس کردید آماده اید می توانید به کوهستان پای بگذارید.

5)      اگر تازه کار هستید بهتر است با پدال های صاف کارتان را شروع کنید.

6)      بعد از حرفه ای تر شدن می توانید در یک یا هر دو پدال از بند نگهدارنده (power grip straps) استفاده کنید.

7)      اگر می توانید حتما دوچرخه را به سیستم ترمز هیدرولیک مجهز کنید.

8)      به عنوان یک تازه کار بهتر است فرمان دوچرخه تان کوتاه نباشد.

9)      در فرود های پرشیب زین را تا حدی که آزاردهنده نیست پایین بیاورید. این کار کنترل دوچرخه را آسان تر می کند.

10)   استفاده از یک دست را فراموش کنید!

                                                                                 گردآوری: فریدون فرقانی